Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011



Έρωτας;

Πάντα πίστευα ότι όταν υπάρχει έρωτας δεν υπάρχει λογική..Όταν όμως υπάρχει λογική, υπάρχει έρωτας; Όταν δηλαδή σταματάμε το συναίσθημα για να φιλτράρουμε τα πάντα στο μυαλό μας, τι γίνεται; Όταν πριν κάνουμε το οτιδήποτε, μπαίνουμε στη διαδικασία να το σκεφτούμε, είμαστε αληθινοί; Όταν δε λειτουργούμε αυθόρμητα τι γίνεται; Μπαίνουμε σε κόσμους ψεύτικους και ασφαλείς και περιμένουμε να ευτυχήσουμε..Αλλά ποιος είπε ότι με το να είσαι ασφαλής είσαι και ευτυχισμένος; Μπαίνεις σε ένα κλουβί πολύ όμορφα διακοσμημένο, που όμως δεν παύει να είναι κλουβί. Και όσο είσαι εκεί μέσα το μόνο που θέλεις είναι να βγεις, να ξεφύγεις..Αλλά και αν βγεις που θα πας; Έχεις συνηθίσει μέσα σ’ αυτό το κλουβί και το να βγεις έξω μοιάζει σαν εφιάλτης.. Όπως εκείνοι οι εφιάλτες που βλέπουμε συχνά..Γυμνοί μέσα σε ένα δάσος γεμάτο δέντρα, σκοτάδι και η όραση περιορισμένη..Να κρυώνεις, να φοβάσαι και να μην μπορείς να βρεις την έξοδο απ’ αυτό το σκοτεινό μέρος..Όμως τόσα πολλά συναισθήματα που νιώθεις ζωντανός! Παρόλο που υπάρχει ο κίνδυνος στο επόμενο μέτρο να πέσεις σε τρύπα εσύ νιώθεις τόσο ζωντανός..Γυμνός, φοβισμένος, τυφλός, αλλά τόσο ζωντανός..Κι ευτυχισμένος..Κάπως έτσι είναι ο έρωτας χωρίς λογική..Εγώ βγήκα από το κλουβί μου..Αλλά που είναι αυτό το δάσος..;