Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

Δρυμιά, 28-30/12/2007


Ξεκινήσαμε λοιπόν γύρω στις 4 την Παρασκευή. Φτάνοντας στη Δρυμιά, το θερμόμετρο έδειχνε 2 βαθμός και το σούπερ αμάξι του Gro μας προειδοποιούσε για πάγο. Όλοι σκεφτόμασταν ότι θα γυρίσουμε παγοκολώνες! Και με το που μπήκαμε στο καταφύγιο αισθανόμασταν σαν σε χαμάμ! Είχα λυσσάξει να φάμε πίτσα κ για να μη μ’ ακούνε μου κάνανε τη χάρη! Ξεκινήσαμε με ελαφρολαϊκά, μαύρο βαλέ και κρασιά. Ακολούθησε τρομερή πάρλα και τρελό γέλιο! Ειδικά όταν ο Gro μας έκανε το χταπόδι! Θεός! Ο Σαββούκος ήταν λιγάκι άρρωστος και κυκλοφορούσε 3 μέρες με πουλόβερ και κασκόλ στους 26 βαθμούς! Όλοι οι υπόλοιποι με φανελάκια! Ήπιαμε, φάγαμε, γελάσαμε, τραγουδήσαμε! Βασικά η Κατ, η Χαρούλα κι εγώ τραγουδούσαμε κομμάτια από δεκαετία ’90 και οι άλλοι μας έβριζαν γιατί τους είχαμε πρήξει! Το Σάββατο επισκεφτήκαμε το Καρυόφυτο για έναν ωραιότατο ελληνικό καφέ, σπάσανε τα νεύρα του Σάββα από τα μουσικά λαμπάκια του δέντρου δίπλα στ’ αυτί του, ανακαλύψαμε την μαλακία που έκανε ο Gro με την κάμερα και επιστρέψαμε. Η διάθεση της Χαρούλας, μετά από κάποια σκαμπανεβάσματα, έστρωσε και καταφέραμε να στριμώξουμε την Κατ!!!!! Όχι που θα μας γλίτωνε! Το βράδυ με ραμί και παντομίμα (Gro σου τη φυλάω να ξέρεις!), συζητήσεις και φωνές. Την Κυριακή δυστυχώς την κοπανίσαμε νωρίς. Μας διώξανε γιατί λένε αναστατώσαμε όλο το χωριό με τις φωνές μας! Χου χου χου… Ας μην είχαμε τους άλλους που θα ερχόταν στις 3 και αμφιβάλλω αν θα κατεβαίναμε! Αλλά τους δείξαμε κι εμείς! Από το βουνό βρεθήκαμε στη θάλασσα και το σπίτι της Κατ για ένα τελευταίο φαγοπότι. Και κάπως έτσι ήταν το 3ήμερο. Δηλαδή στο περίπου γιατί αν κάτσω να τα γράψω όλα δε θα τελειώνω! Το κλου της εκδρομής ήταν η καλή παρέα! Όπου κι αν πας με καλή παρέα περνάς χάρμα! Γεμίσαμε τις μπαταρίες μας κι ήταν ωραία!!! Με τα βραβεία, τους 300, το twister, το άφθονο φαΐ (!), το στριπτίζ και πολλά, πολλά άλλα! Ραντεβού στο Πήλιο!

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2007

Αναζήτηση δότων Αιμοπεταλίων για 6χρονο αγοράκι με οξεία Λευχαιμία
ANΑΖΗΤΗΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΑΒ+

ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΟΣΗΛΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ 6 ΕΤΩΝ
ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ.

ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΔΟΤΕΣ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΩΝ. Η ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ
ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΒ+ (ΡΕΖΟΥΣ ΘΕΤΙΚΟ).

ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ
ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΣΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟΥ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ (παιδο-ογκολογικό)

(2310 993506 & 2310 993944)

Αναδημοσιεύστε το όσοι μπορείτε

Herbaliser


Το λοιπόν, είδα μία αφίσα προχτές όπου έλεγε ότι θα έπαιζε στη Θεσσαλονίκη μας, το γνωστό Ηip Hop συγκρότημα των Herbaliser. Για τους μη γνώστες, είναι Άγγλοι με συμβόλαιο στην Ninja Tune Records που κατά κοινή ομολογία είναι από τους καλύτερους στο χώρο... Έτριβα τα μάτια μου, λέω πλακίτσα θα είναι....Και στο It's Only, που είναι ροκάδικο, τι δουλειά έχουν? Τέσπα, μετά από πολύ κόπο, το διασταύρωσα και στο ινετ (παραδόξως δυσκολεύτηκα γιατί δεν ήταν ανακοινωμένο σχεδόν πουθενά-περίεργο)...

Πήραμε τα τηλεφωνακια μας, ψήθηκε ο Στελιος απο Ξάνθη, ήρθε ο Τεό ο Γρανίτσας και ο Εμίλ με τον αδερφό του και τον ψηλό. Οι 2 πρώτοι και εγώ πήγαμε από τις 10 +30 για να προλάβουμ ε θέση και άποψη... Στην αρχή έπαιζε ένα παλλικαράκι πολύ ωραία πράματα, μέχρι τις 12....Εντομεταξύ είχε σκάσει η υπόλοιπη παρέα και ο ένας από τους 2 χερμπαλιστές...Και εδώ μας ζώνουν τα φίδια...διότι οι χερμπαλιστές είναι 2, ο ένας είναι μουσικός και ο άλλος Dj...E, αυτός που έσκασε ήταν μόνο ο μουσικός, άνοιξε και το λάπτοπ του και άραξε να πίνει ουίσκια...

Εν το μεταξύ, σειρά πήρε ένα άλλο παλικάρι, ωραίος και αυτός με πιό ανεβασμένη μουσική...Κατά τη μία, πιάνει δουλεία ο μεγάλος, o Jake Wherry, o οποίος με συνοπτικές διαδικασίες κατάφερε να αδειάσει το μαγαζι...Ο Ollie Teeba φυσικά, ο Dj του group, δεν ήρθε ποτέ...Τέσπα, αφού το μαγαζί είχε αρχίσει να αδειάζει επικίνδυνα, ο jake άρχισε να ανεβάζει ρυθμούς, μας έκανε να χορεψουμε και να πάρουμε και άλλη μπύρα...Και εκεί που όλα ήταν καλά, πέφτει ένα ουίσκι (από τα πολλά που έπινε) στο πισί του...Δράμα, πετσέτες, χαρτια....Τεσπά, στις 3, μας καληνύχτησε και την έκανε... Δεν έκανε ούτε ένα σκρατσάρισμα, οι αλλαγές του ήταν πιο κακές από 18χρονου και φαινόταν οτι δεν την παλευε...

Στη συνέχεια, έπαιξε και ένας τυπάκος μπίτια, αλλά είχαμε μείνει εμείς και εμείς και φυσικά την κάναμε...

ΥΓ: Γιατί στην Ελλαδίτσα έρχονται όλοι για αρπαχτές

ΥΓ2: Μπας και δεν προσεξα την αφίσα καλά και έλεγε ότι θα ήταν μόνο ο Jake? Αλλά στην αφίσα ήταν και οι 2, πρώτη μούρη

ΥΓ3: Μήπως το γεγονός δεν διαφημίστηκε αρκετά, με αποτέλεσμα και ο κόσμος να είναι ότι νάναι... Γιατί πολλοί από εκεί μέσα, φάνηκε ότι ήρθαν για την καθημερινή τους έξοδο...Χώρια που είχαι και άλλο hip hop event στην πόλη από γνωστό tribe...

ΥΓ4: Η παρέα πάντως ήταν καλή και για μία ωρίτσα, όπου ο χερμπαλιστής είχε κέφια, περάσαμε ωραία...Μακάρι να ήταν όλη η βραδυά έτσι...

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2007

E_mailz


Ok,
δεν έχω και τίποτα καλύτερο να κάνω και κάθομαι μπροστά στο Πισι μου για να έρθω σε επαφή με τον έξω κόσμο...Μπαίνω στα μέιλ μου, που λόγω ανωτέρας βίας έχω να τα δω 15 μέρες και έχω μείνει μαλάκας: You have 143 new mails...! Τι λέ ρε φίλε, είμαι τόσο δημοφιλής σκέφτομαι από μέσα μου? Μήπως τώρα που πήγα φαντάρος έλλειψα από όλους τόσο πολύ που με βομβαρδίζουν με e_mails για να δηλώσουν την συμπαράστασή τους στο πρόσωπό μου? Μήπως δεν μπορούν να συνηθίσουν στην ιδέα της φυσικής μου απουσίας και χρειάζονται να μου μιλάνε έστω και χωρίς να είμαι εκεί, με την ελπίδα να τους απαντήσω εν ευθέτω χρονικό διάστημα? Μήπως έγιναν τόσο συνταρακτικά γεγονότα που έπρεπε να τα μάθω και εγώ, για να αποφασίσουμε όλοι μαζί τον τρόπο δράσης?

Τίποτα από τα παραπάνω αγαπητοί μου....Μερικά mail για να σώσουμε μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας τα δάση, τις θάλασσες, τα βουνά και τα ζώα (εμάς ποιός θα μας σώσει αλήθεια), που αμα σπαταλούσαμε λιγότερο χρόνο στο πισι μας θα εξοικονομούσαμε την ενέργεια να σωθούν όλα τα παραπάνω. Άλλα πάλι με φοβερές φωτογραφίες: Με γυναίκες πανώριες από το μεικ απ και το φοτοσοπ, που έξω υπάρχουν δέκα φορές καλύτερες, αλλά είναι δύσκολο να πας να τις μιλήσεις, οπότε βλέπε στο πισι σου και παίζε το πουλάκι σου μοναχός και να σκέφτεσαι τι καλά που γ@μ@ς. Φωτογραφίες με φύση και ζωή που βρίσκεται μόνο μερικά λεπτά από το σπίτι μας, αλλά ποιος τρέχει στα βουνά με τέτοιο κρύο...Φωτογραφίες, φωτογραφίες, φωτογραφίες... Δαρκύβρεχτα κείμενα για το ότι δεν πρέπει να ξαναπιώ, να ξαναγαμήσω, να στραβώσω με την γκόμενά μου και τον κολλητό μου γιατί μπορεί αύριο να πεθάνουν και να μην τους ξαναδώ, για το πως τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, για το πως μπορείς να δεις τη ζωή με άλλο μάτι, αν γίνεις βουδιστής μοναχός με ορθόδοξες χριστιανικές καταβολές...

ΡΕ ΣΕΙΣ...δε χρειάζομαι τίποτα από αυτά, ούτε και εσείς....Προτιμώ ένα καλημέρα, γεία σου τι κάνεις, καιρό είχαμε να τα πούμε, είμαι καλά, μου έλλειψες....Σας πληροφορώ ότι η χαρά μου θα είναι αρκετή για να σωθούν τα δάση, να βρω γκόμενα, να φιλοσοφήσω τη ζωή και να κάνω ότι δεν μπόρεσα να κάνω μέχρι τώρα....

Τι σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς:

Δρόμος

Πρωινό

Δύση

Περιπέτεια

Ταξίδι

Κουτί

Παραμύθι

Φως

Κύκλος

Δάσος

Ξυπνητήρι

Ποτάμι

Καράβι

Λουλούδι

Μουσική

Φτερό

Κοχύλι



Λοιπόν;

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Τετραήμερο στα Γιάννενα..

Με αφορμή λοιπόν την ορκωμοσία του Νίκου και της Χριστίνας βρέθηκα και πάλι στα Γιάννενα, τα οποία είναι πανέμορφα, αλλά ειδικά τα Χριστούγεννα γίνονται μαγικά.. Λαμπάκια παντού! Σε κάθε γωνιά της πόλης! Στη Δωδώνης (κεντρικός δρόμος της πόλης) δεν υπήρχε δεντράκι να μην είναι τυλιγμένο με χιλιάδες φωτάκια πάνω του..!
Με συνταξιδιώτισσα την Ειρήνη και σχετικά εύκολο ταξίδι με πολύ κουβέντα για τα τελευταία νέα, έφτασα στο Sioulac (έμπνευση του Δημήτρη-αδερφός της Μάρως-από το DuLac και το επίθετό τους Σιούλα). Εκεί, λοιπόν, με περίμεναν η Χριστίνα και η Μάρω και ακολούθησε ένας Γολγοθάς μέχρι να αποφασίσουμε που θα πάμε.12 άτομα και ημέρα Σάββατο άντε να βρεις! Μετά από πολλά τηλέφωνα χωρίς αποτέλεσμα είπαμε να βγούμε έτσι χωρίς τραπέζι καταλήγ
oντας στο AuBar μαζί με όλη την παλιοπαρέα. Την επόμενη μέρα καφεδάκι στη Σύγκλητο και το βράδυ στο Jazz, μπυραρία όπου δούλευε η Στέλλα, φίλη του
Νίκου από το μεταπτυχιακό η οποία και μας περιποιήθηκε δεόντως!
Κι επιτέλους έφτασε η μέρα της ορκωμοσίας! Πρωί-πρωί λοιπόν σενιαριστήκαμε και πήγαμε στο πανεπιστήμιο. Η αίθουσα γεμάτη! ΦΠΨιώτες και ΦΠΨιώτισσες φορώντας τα καλά τους μπήκαν σε μια σειρά πάνω στην εξέδρα και περίμεναν να ακούσουν το όνομά τους. Όταν δε ο Αποστόλης (τσεβδός γραμματέας της σχολής) φώναξε «Χρισθτίνα Καπετανάκη» και «Νίκοσθ Κορκάσθ» όλοι σηκωθήκαμε και φωνάζαμε σαν τρελοί! Είχαμε και τζέρτζελο με πυροτεχνήματα αλλά δυστυχώς του Νίκου απέτυχαν! Γκαντέμη Κορκά!! Το βράδυ ακολούθησε φαγοπότι στη Στοά του Λούλη και μετά το αποκορύφωμα: Αβαντάζ!!! Ένα από τα πιο παρακμιακά μπουζουκσίδικα των Ιωαννίνων! Το βλέμμα του Νίκου από την ώρα που μπήκαμε ήταν τρομαγμένο, ο Θωμάς , ο αδερφός του, καραγούσταρε, η Μαρία αγριοκοιτούσε, η Χριστίνα ενώ στην αρχή έκανε τη δύσκολη, μπήκε γρήγορα στο ρυθμό, ο Αχιλλέας γελούσε πριν ακόμα μπούμε, ο Χρήστος είχε ξαναπάει (!), η Ειρήνη σχολίαζε τα πάντα και ο 15χρονος αδερφός της Χριστίνας που έκανε το λάθος να έρθει μαζί μας κοιτούσε το κενό! Μεγάλο σοκ! Αλλά και μεγάλη εμπειρία!! Ό, τι και να έγινε, γιατί τα ευτράπελα φυσικά δεν έλειψαν, εγώ πέρασα υπέροχα!Όπως και η Χριστίνα και ο Νίκος..Αυτό έχει σημασία..! Άντε και στα δικά μας..!

Υ.Γ: Άσχετο, αλλά θα κάνω Χριστούγεννα με το ναυτάκι μου!!! Γιούπιιιιιιιιι!!!!!

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

Οι Γενναιοι...


Μετάθεση για Σαμοθράκη κορίτσια...Θα δούμε και θα σας ενημερωσουμε λίαν συντόμως.....Α, και δεν είμαι οδηγος παρά αρμενιστής....