Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Κενό..


Πάντα όταν έχεις ανάγκη από κάτι, από κάποιον, πάντα τότε λείπει.. Κι άντε να βρεις το κουράγιο να καλύψεις το κενό. Και να βρεις και άλλες χίλιες δυο δικαιολογίες για να το καλύψεις. Γιατί ξέρεις πως αν δεν το καλύψεις θα μείνεις εκτεθειμένος. Θα μείνεις γυμνός μέσα σε μια παγωνιά που σίγουρα δεν μπορείς να αντέξεις. Οπότε προτιμάς το ψέμα, σίγουρα το προτιμάς γιατί είπαμε..δεν αντέχεις την παγωνιά. Αυτό το ψέμα όμως που σε οδηγεί; Μάλλον σε κάτι άγνωστα μονοπάτια που δεν ξέρεις ποτέ που θα σε βγάλουν. Πάντα θα υπάρχει φόβος, σκοτάδι, καχυποψία, αμφιβολία.. Πάντα θα έχεις έναν άγνωστο εχθρό πίσω σου να σε κυνηγάει. Κι εσύ θα τρέχεις σε έναν αγώνα που μόνος σου έφτιαξες, χωρίς να ξέρεις από τι πας να ξεφύγεις. Και θα τρέχεις και θα τρέχεις.. Με λίγες μόνο στάσεις σε κάτι παραπλανητικές οάσεις που το μόνο που καταφέρνουν είναι να σε κάνουν να χάσεις το ρυθμό σου. Κι όταν πια θα κουραστείς, θα αποφασίσεις μόνος σου να σταματήσεις. Και ξαφνικά θα βρεθείς μόνος, γυμνός, εξαντλημένος.. Και το μόνο που θα νιώθεις θα είναι παγωνιά.. Αυτή η ίδια παγωνιά που φοβόσουν εξαρχής..




Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Μήπως αλλάζουν τα πράγματα κάποια στιγμή τελικά??????

Δεν ξέρω γιατί μας πάνε όλα καλά τον τελευταίο καιρό... Για ολες μας..

Κάποιος μας το χρωστούσε?? Ήρθε επιτέλους ο καιρός να πάρουμε μια βαθιά ανάσα και να βουτήξουμε σε κάτι τόσο όμορφο που παράλληλα μας φοβίζει????
Η αλήθεια είναι πως είμαστε καλά και προσπαθούμε, ποσπαθούμε για αυτό που έχουμε ανάγκη και χρειαζόμαστε στην τελική....

Μου αρέσει πάρα πολύ να είμαστε όλες μας χαρούμενες και να μην μιζεριάζουμε,να βγαίνουμε,να γελάμε,να κοιτάμε το μέλλον μας και να σβήνουμε σιγά σιγά τις σκιές του παρελθόντος, σκιές που μας κυνηγούσαν καιρό τώρα αλλά θα τα καταφέρουμε να ξεφύγουμε ,δεν θα μας ξαναπιάσουν γιατί τώρα πια τρέχουμε πιο γρήγορα από αυτές.........

Σας φιλώ γλυκά γλυκά, αξιολάτρευτα προβληματάκια μου......